پافیوپیدیلوم: ارکیده دمپایی، که در سایه رشد می‌کند.
پافیوپیدیلوم ارکیده دمپایی است: گلبرگ پایینی کیسه‌ای شبیه به یک کفش کوچک تشکیل می‌دهد. علاوه بر شکل، دو ویژگی کشت منحصر به فرد دارد که آن را از بقیه متمایز می‌کند - محبوب‌ترین جنس است که به کمترین نور نیاز دارد و تنها گونه‌ای است که برگ آن به وضوح دمای مورد نظر گیاه را نشان می‌دهد.
این برگه دمای مورد نظر او را نشان می‌دهد.
این مفیدترین میانبر در نوع خود است و قبل از هر جدولی ارزش بررسی دارد. دو گروه اصلی وجود دارد و می‌توانید آنها را بدون دانستن نام گونه شناسایی کنید:
برگ‌های مرمری ، با طرح شطرنجی روشن و تیره: محیط‌های گرم‌تر را ترجیح می‌دهند. برگ‌های سبز یکدست : محیط‌های خنک‌تر را ترجیح می‌دهند. گونه‌های برگ نواری که در هر ساقه چندین گل تولید می‌کنند نیز به محیط‌های گرم‌تر تمایل دارند.
در عمل، این تعیین می‌کند که گیاه در کجای خانه زندگی خواهد کرد. اگر گل شما مرمری است و شما آن را در خنک‌ترین گوشه قرار داده‌اید زیرا فکر می‌کردید همه ارکیده‌های دمپایی سرما را دوست دارند، فقط به صورت گیاهی رشد خواهد کرد. برگه اطلاعات انجمن ارکیده آمریکا محدوده دمای کلی برای این جنس را ۱۲.۷ تا ۲۲.۲ درجه سانتیگراد در شب و ۲۱ تا ۲۹.۴ درجه سانتیگراد در روز ارائه می‌دهد و در این محدوده است که دو گروه توزیع می‌شوند - مرمری‌ها در قسمت بالا، سبزها در قسمت پایین.
چراغ‌های جلو با نور پایین یک الزام هستند، نه یک محدودیت.
محدوده نور توصیه شده ۱۰۷۵۰ تا ۲۱۵۰۰ لومن (۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ فوت-شمع) است - همانند ارکیده‌های فالانوپسیس، و بسیار کمتر از ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ فوت-شمع ارکیده کاتلیا. در داخل خانه، AOS یک پنجره رو به شرق، شمال یا غرب با یک تا چهار ساعت نور مستقیم خورشید را توصیه می‌کند.
به ترجمه توجه کنید: «پنجره شمالی» در آنجا به نامتعارف‌ترین پنجره اشاره دارد زیرا دستورالعمل‌ها از ایالات متحده هستند. در نیمکره جنوبی، معادل آن پنجره جنوبی است. هر کسی که دستورالعمل‌ها را بخواند و گیاه را اینجا در برزیل در پنجره شمالی قرار دهد، قوی‌ترین جهت را در خانه به آن می‌دهد، نه مطلوب‌ترین جهت.
رطوبت کمتری نسبت به بقیه گروه دارد.
این دومین خبر خوب برای کشت در فضای بسته است: محدوده توصیه شده رطوبت نسبی ۴۰ تا ۵۰ درصد است . این مقدار کمتر از Phalaenopsis (۵۰ تا ۸۰ درصد) و بسیار کمتر از Masdevallia (۷۰ تا ۹۰ درصد) است. به عبارت دیگر، Paphiopedilum یکی از معدود گیاهانی است که در اکثر محیط‌های خانگی به رطوبت‌ساز نیاز ندارد.
از آنجایی که پیاز کاذب ندارد، بستر باید دائماً مرطوب نگه داشته شود، اما غرقاب نشود. توصیه AOS این است که به محض اینکه بستر به نقطه خشک رسید، آبیاری کنید - منتظر خشک شدن کامل آن نمانید.
کود: دوز کامل از فرمول ضعیف
این برعکس منطقی است که در مورد اکثر ارکیده‌ها صدق می‌کند و به راحتی می‌توان آن را اشتباه فهمید. توصیه فعلی، استفاده از یک دوز کامل از کود ضعیف - چیزی بین ۵-۵-۵ و ۱۰-۱۰-۱۰ - به جای روش قدیمی‌تر استفاده از یک چهارم دوز کود قوی مانند ۲۰-۲۰-۲۰ است.
این روال در تمام طول سال انجام می‌شود، به این صورت که بستر گیاه ماهی یا هر سه ماه یکبار شسته می‌شود تا نمک انباشته شده از بین برود. تعویض گلدان هر دو سال یکبار یا زمانی که بستر تجزیه می‌شود؛ قلمه‌های کوچک سالانه انجام می‌شود.
سه گونه و هیبرید برای شروع.
انتخاب در اینجا تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند، زیرا گروه مناسب به آب و هوای خانه شما بستگی دارد - و خرید گروه اشتباه رایج‌ترین دلیل ناامیدی از این نوع محصول است.
هیبریدهای گروه Maudiae امن‌ترین نقطه شروع برای آب و هوای برزیل هستند: آنها برگ‌های مرمری دارند، بنابراین قسمت‌های گرم‌تر محدوده گیاهی را ترجیح می‌دهند، به راحتی گل می‌دهند و پیدا کردنشان آسان‌تر است. اگر در جای گرمی زندگی می‌کنید و فقط قصد خرید یکی از آنها را دارید، این یکی مناسب است.
پافیوپیدیلوم اینسیگنه برگ‌های سبز یکدستی دارد و یکی از مقاوم‌ترین گونه‌ها در نوع خود است - این گیاه تغییرات در مراقبت را بهتر از حد متوسط تحمل می‌کند و گزینه خوبی برای کسانی است که خانه‌های خنک‌تری دارند یا در مناطق کوهستانی زندگی می‌کنند.
Paphiopedilum delenatii گل‌های صورتی و عطری دارد که برای این جنس غیرمعمول است. این گیاه نسبت به دو گونه قبلی نیاز به مراقبت بیشتری دارد و من آن را به عنوان انتخاب اول توصیه نمی‌کنم - این گیاه برای زمانی مناسب است که محیط از قبل به خوبی تثبیت شده باشد.
آب: کیفیت مهم‌تر از کمیت است
پافیوپیدیلوم به تجمع نمک در بستر حساس است - نه به شدت ماسدیوالیا، اما به اندازه‌ای که آب سخت بتواند در طول ماه‌ها مشکل ایجاد کند. به همین دلیل است که دستورالعمل‌های AOS (انجمن چشم‌پزشکی آمریکا) شستشوی دوره‌ای بستر را توصیه می‌کنند: شستشو دقیقاً برای از بین بردن نمکی است که پس از هر بار آبیاری و کوددهی باقی می‌ماند.
اگر آب لوله‌کشی شما سخت باشد، تفاوت در نوک برگ ظاهر می‌شود که تیره و خشک می‌شود و از قدیمی‌ترین برگ‌ها شروع می‌شود. به راحتی می‌توان این را با قارچ اشتباه گرفت و درمان آن برعکس است: بستر را کاملاً با آب با کیفیت بهتر بشویید و محیط کشت را تغییر دهید، از قارچ‌کش استفاده نکنید.
آب باران مشکل را حل می‌کند. در جایی که این امکان وجود ندارد، آبیاری منظم متناوب با شستشوی فراوان ماهی یک بار، به طور قابل توجهی تجمع رسوبات را کاهش می‌دهد.
مرکز گل رز را خیس نکنید.
پافیوپیدیلوم به شکل بادبزنی رشد می‌کند و برگ‌های آن از یک نقطه مرکزی شروع می‌شوند و ایستادن آب در آن مرکز در یک محیط بدون تهویه، نقطه رشد را می‌پوساند. این همان مکانیسم پوسیدگی تاج در ارکیده‌های فالانوپسیس است و همان مراقبت‌ها اعمال می‌شود: صبح‌ها لبه گلدان را آبیاری کنید و اگر آب به مرکز گلدان ریخت، آن را با یک حوله کاغذی خشک کنید.
این موضوع در اینجا حتی بیشتر صادق است زیرا محدوده رطوبت آن کم است (۴۰ تا ۵۰٪) و بسیاری از مردم با اسپری کردن گیاه، این کمبود را جبران می‌کنند. اسپری کردن برگ‌های ارکیده دمپایی دقیقاً همان چیزی است که توصیه نمی‌شود - اگر نیاز به افزایش رطوبت دارید، از یک سینی با خاک رس منبسط شده مرطوب در اطراف آن استفاده کنید، نه اینکه مستقیماً روی گیاه آب بریزید.
گل چقدر دوام می‌آورد و بعد از آن چه باید کرد؟
گل پافیوپیدیلوم یکی از ماندگارترین گل‌ها در بین ارکیده‌های خانگی است - معمولاً برای چند هفته و در برخی گونه‌ها بیش از دو ماه باز می‌ماند. این بخشی از جذابیت این جنس است: گل‌های کم، اما برای مدت طولانی.
پس از پژمرده شدن گل، ساقه را از پایه ببرید. برخلاف ارکیده‌های فالانوپسیس، این گیاه دوباره روی همان ساقه گل نمی‌دهد: هر برگ بادبزنی یک بار شکوفا می‌شود و سپس گیاه روی رشد جانبی جدید سرمایه‌گذاری می‌کند که گل بعدی خواهد بود. بنابراین، گیاهی که یک برگ بادبزنی دارد، دو سال پشت سر هم گل نمی‌دهد - این چرخه طبیعی آن است، نه مشکلی در مراقبت از آن.
بخش: مراقب باشید، او نمی‌بخشد.
بدون پیاز کاذب، پافیوپیدیلوم ذخایر لازم برای تقسیم تهاجمی را ندارد. هر برگ بادبزنی شکل، رشد جداگانه‌ای دارد و تقسیم یک رشد منفرد معمولاً رشد را به طور کامل متوقف می‌کند - اگر دوباره شروع شود، می‌تواند سال‌ها طول بکشد.
حاشیه امن این است که حداقل دو تا سه شاخه در هر قلمه باقی بماند . این تعداد قلمه کمتر از مقداری است که از یک کاتلیا با همان اندازه می‌گیرید، و قیمت آن معادل قیمت گونه‌ای است که آب را ذخیره نمی‌کند. تقسیم باید همراه با تعویض گلدان، درست پس از گلدهی انجام شود.
داروهای چند گیاهی، و اینکه چرا به صبر نیاز دارند.
گروه سومی هم وجود دارد که ارزش شناختن دارد، حتی اگر مبتدی نباشید: ارکیده‌های چندگله ، با برگ‌های بلند و روبان‌مانند که به جای یک گل، چندین گل روی یک ساقه بلند تولید می‌کنند. معروف‌ترین آنها Paphiopedilum rothschildianum است که گلبرگ‌های جانبی بلندی دارد که تقریباً به صورت افقی باز می‌شوند و یکی از پرطرفدارترین ارکیده‌های موجود است.
نکته کلیدی زمان‌بندی است. گیاهان چندگله بزرگ و کند رشد هستند - اغلب چندین سال طول می‌کشد تا به اندازه گلدهی برسند و بسیاری از آنها فقط زمانی شکوفه می‌دهند که برگ‌های بادبزنی به اندازه خاصی برسند. خرید یک نهال کوچک با انتظار گلدهی در فصل بعد، ناامیدکننده است.
آنها همچنین مانند گونه‌های مرمری به سمت انتهای گرم‌تر محدوده دما تمایل دارند. اگر قصد رسیدن به این گروه را دارید، رویکرد معقول این است که ابتدا محیط را با یک هیبرید Maudiae درست کنید و تنها پس از آن روی گیاهی سرمایه‌گذاری کنید که قبل از اینکه به شما سود برساند، به سال‌ها رشد مداوم نیاز داشته باشد.
او برای چه کسی انتخاب مناسبی است؟
اگر خانه شما نور کم و هوای خشک دارد - ترکیبی که تقریباً مانع رشد هر ارکیده محبوبی می‌شود - احتمالاً پافیوپیدیلوم مناسب‌ترین ارکیده برای شماست. این ارکیده درست برعکس ارکیده واندا است که به آفتاب شدید و آبیاری روزانه نیاز دارد.
تنها ایرادش گل است: معمولاً در بیشتر گونه‌ها یک شکوفه در هر ساقه وجود دارد که هفته‌ها دوام می‌آورد، اما فاقد شور و نشاط خوشه فالانوپسیس است. این ارکیده برای کسانی است که به شکل‌های غیرمعمول علاقه دارند، نه حجم.
