Paphiopedilum: die pantoffelorgidee, gekweek in skaduwee.

Paphiopedilum is die pantoffelorgidee: die onderste blomblaar vorm 'n sakkie wat soos 'n klein skoentjie lyk. Behalwe vir sy vorm, het dit twee unieke kweekkenmerke wat dit van die res onderskei—dit is die gewildste genus wat die minste lig benodig, en dit is die enigste een waar die blaar duidelik die temperatuur aandui wat die plant verkies.

Die laken wys die temperatuur wat sy wil hê.

Dit is die nuttigste kortpad van sy soort, en dit is die moeite werd om te oorweeg voor enige tabel. Daar is twee hoofgroepe, en jy kan hulle identifiseer sonder om die spesienaam te ken:

Gemarmerde blare , met 'n ligte en donker geruite patroon: verkies warmer omgewings. Eenvormige groen blare : verkies koeler omgewings. Lintblaarvariëteite, wat verskeie blomme per stam produseer, is ook geneig tot warmer omgewings.

In die praktyk bepaal dit waar die plant in die huis sal woon. As joune gemarmer is en jy dit in die koelste hoek geplaas het omdat jy gedink het alle pantoffelorgideë hou van die koue, sal dit net vegeteer. Die Amerikaanse Orgideëvereniging se feiteblad gee die algemene temperatuurreeks vir die genus as 12,7 tot 22,2 °C in die nag en 21 tot 29,4 °C gedurende die dag , en dit is binne hierdie reeks dat die twee groepe versprei is - die gemarmerde in die boonste deel, die groenes in die onderste deel.

Laestraalbeligting is 'n vereiste, nie 'n toleransie nie.

Die aanbevole ligbereik is 10 750 tot 21 500 lumen (1 000-2 000 voetkerse) – dieselfde as vir Phalaenopsis-orgideë, en heelwat laer as die 2 000-3 500 voetkerse van 'n Cattleya-orgidee. Binnenshuis beveel die AOS 'n oos-, noord- of wesgerigte venster aan met een tot vier uur se direkte sonlig.

Let op die vertaling: "noordvenster" verwys daar na die minste algemene venster, want die instruksies is van die Verenigde State. In die Suidelike Halfrond is die ekwivalent die suidvenster. Enigiemand wat die instruksies lees en die plant in 'n noordvenster hier in Brasilië plaas, gee dit die sterkste oriëntasie in die huis, nie die gunstigste een nie.

Laer humiditeit as die res van die groep.

Hier is die tweede goeie nuus vir binnenshuise verbouing: die aanbevole reeks is 40 tot 50% relatiewe humiditeit. Dit is minder as Phalaenopsis (50 tot 80%) en baie minder as Masdevallia (70 tot 90%). Met ander woorde, Paphiopedilum is een van die min wat nie 'n lugbevochtiger in die meeste huisomgewings benodig nie.

Aangesien dit nie 'n pseudobol het nie, moet die substraat konstant klam gehou word, maar nie waterdeurdrenk nie. Die AOS-aanbeveling is om te water sodra die medium die droëpunt bereik – moenie wag totdat dit heeltemal uitdroog nie.

Kunsmis: volle dosis swak formule

Dit is 'n omkering van die logika wat op die meeste orgideë van toepassing is, en dit is maklik om dit verkeerd te kry. Die huidige aanbeveling is 'n volle dosis van 'n swak kunsmis - iets tussen 5-5-5 en 10-10-10 - in plaas van die ouer metode om 'n kwart dosis van 'n sterk kunsmis soos 20-20-20 te gebruik.

Die roetine is die hele jaar deur, met die substraat wat een keer per maand of kwartaal gewas word om opgehoopte sout te verwyder. Verpot elke twee jaar , of wanneer die substraat ontbind; klein steggies word jaarliks ​​gedoen.

Drie spesies en hibriede om mee te begin.

Die keuse maak hier 'n groot verskil, want die regte groep hang af van die klimaat van jou huis - en die koop van die verkeerde een is die mees algemene rede vir frustrasie met hierdie tipe produk.

Hibriede van die Maudiae-groep is die veiligste beginpunt vir die Brasiliaanse klimaat: hulle het gemarmerde blare, so hulle verkies die warmer dele van die plantreeks, blom maklik en is die maklikste om te vind. As jy in 'n warm plek woon en net een gaan koop, is hierdie die een.

Paphiopedilum insigne het eenvormige groen blare en is een van die mees verdraagsame van sy soort—dit verdra variasies in sorg beter as die gemiddelde, en is 'n goeie opsie vir diegene wat koeler huise het of in bergagtige streke woon.

Paphiopedilum delenatii het pienk blomme en 'n geur, wat ongewoon is vir die genus. Dit is meer veeleisend as die vorige twee en ek sal dit nie as 'n eerste keuse aanbeveel nie—dit is die beste geskik vir wanneer die omgewing reeds goed gevestig is.

Water: kwaliteit is belangriker as kwantiteit

Paphiopedilum is sensitief vir soutopbou in die substraat – nie tot dieselfde uiterste mate as 'n Masdevallia nie, maar genoeg dat harde water oor maande probleme kan veroorsaak. Daarom beveel die AOS (American Society of Ophthalmology) riglyne aan dat die substraat gereeld gewas word: was is juis om die sout wat na elke natmaak en bemesting oorbly, te verwyder.

As jou kraanwater hard is, verskyn die verskil by die blaarpunt, wat donkerder word en uitdroog, beginnende met die oudste blare. Dit is maklik om dit met swam te verwar, en die behandeling is die teenoorgestelde: was die substraat deeglik met beter kwaliteit water en verander die medium, moenie swamdoder toedien nie.

Reënwater los die probleem op. Waar dit nie moontlik is nie, verminder gereelde natmaak met 'n ruim was een keer per maand die opbou aansienlik.

Moenie die middel van die roset natmaak nie.

Paphiopedilum groei in 'n waaiervorm met blare wat vanaf 'n sentrale punt begin, en stilstaande water in daardie middelpunt in 'n ongeventileerde omgewing sal die groeipunt verrot. Dis dieselfde meganisme as kroonvrot in Phalaenopsis-orgideë, en dieselfde sorg geld: water rondom die rand van die pot in die oggend , en as water in die middel val, droog dit met 'n papierhanddoek af.

Dit is selfs meer waar hier, want die humiditeitsreeks is laag (40 tot 50%) en baie mense vergoed deur die plant te bespuit. Om die blare van die pantoffelorgidee te bespuit, is presies wat nie raadsaam is nie – as jy die humiditeit moet verhoog, gebruik 'n skinkbord met nat uitgebreide klei daarom, nie water direk op die plant nie.

Hoe lank hou die blom, en wat om daarna te doen?

Die Paphiopedilum-blom is een van die langsblywende onder huisplant-orgideë—dit bly gewoonlik vir etlike weke oop, en in sommige spesies vir meer as twee maande. Dit is deel van die genus se aantrekkingskrag: min blomme, maar vir 'n lang tyd.

Nadat die blom verdor het, sny die stam by die basis af. Anders as Phalaenopsis-orgideë, blom hierdie plant nie weer op dieselfde stam nie: elke waaier blare blom een ​​keer, en dan belê die plant in nuwe laterale groei, wat die volgende sal wees om te blom. Daarom blom 'n plant met 'n enkele waaier blare nie twee jaar agtereenvolgens nie – dis sy natuurlike siklus, nie 'n probleem met sy versorging nie.

Afdeling: wees versigtig, sy vergewe nie.

Sonder 'n pseudobol het Paphiopedilum nie die reserwes om aggressiewe deling te ondersteun nie. Elke waaier blare is 'n aparte groeisel, en die deling van 'n enkele geïsoleerde groeisel stop gewoonlik groei heeltemal – dit kan jare neem om te hervat, indien dit ooit weer gebeur.

Die veilige marge is om ten minste twee tot drie lote per steggie te laat . Dit is minder steggie as wat jy van 'n Cattleya van dieselfde grootte sou kry, en dit is die prys van 'n genus wat nie water stoor nie. Verdeling moet saam met oorplanting gedoen word, direk na blomtyd.

Multiblommiddels, en hoekom hulle geduld vereis.

Daar is 'n derde groep wat die moeite werd is om te ken, selfs al is jy nie 'n beginner nie: die veelblom-orgideë , met lang, lintagtige blare, wat verskeie blomme op 'n lang stam produseer in plaas van net een. Die bekendste is Paphiopedilum rothschildianum , met lang laterale blomblare wat amper horisontaal oopmaak, een van die mees gesogte orgideë wat bestaan.

Die belangrikste punt is tydsberekening. Meerblomplante is groot en stadiggroeiend—dit neem dikwels etlike jare om blomgrootte te bereik, en baie blom eers wanneer die waaier van blare 'n sekere grootte bereik. Om 'n klein saailing te koop wat die volgende seisoen blom, is 'n resep vir teleurstelling.

Hulle neig ook na die warmer kant van die temperatuurreeks, soos die marmervariëteite. As die bedoeling is om hierdie groep te bereik, is die verstandige benadering om eers die omgewing reg te kry met 'n Maudiae-hibried, en dan eers te belê in 'n plant wat jare se volgehoue ​​groei sal benodig voordat dit jou beloon.

Vir wie is sy die regte keuse?

As jou huis min lig en droë lug het – ’n kombinasie wat byna elke gewilde orgidee belemmer – is die Paphiopedilum waarskynlik die geskikste orgidee vir jou. Dit is die teenoorgestelde van die Vanda-orgidee, wat sterk son en daaglikse water benodig.

Die enigste nadeel is die blom: gewoonlik een blom per stam in die meeste spesies, wat weke lank hou, maar dit kort die uitbundigheid van 'n Phalaenopsis-tros. Dis 'n orgidee vir diegene wat ongewone vorms waardeer, nie volume nie.