Masdevallia: ζωηρό τριγωνικό λουλούδι, καλλιεργημένο σε δροσερό περιβάλλον

Η Masdevallia έχει μια φήμη που περισσότερο εμποδίζει παρά βοηθάει: «μια δύσκολη ορχιδέα, μόνο για όσους έχουν κλιματισμό». Το κομμάτι σχετικά με τη θερμοκρασία είναι αληθές, αλλά ελλιπές - και αυτή η φήμη οδηγεί πολλούς ανθρώπους να αγοράζουν θερμόμετρα και να συνεχίζουν να παρερμηνεύουν τι πραγματικά σκοτώνει το φυτό, δηλαδή την ποιότητα του νερού και την πυκνότητα του υποστρώματος. Αξίζει να κατανοήσουμε το γένος από την προέλευσή του, επειδή σχεδόν όλες οι απαιτήσεις καλλιέργειας συνάγονται από εκεί.

Το από πού προέρχεται και το γιατί καθορίζει όλα τα άλλα.

Το Masdevallia είναι ένα μεγάλο γένος. Το Kew's Plants of the World Online δέχεται 659 είδη, τα οποία κατανέμονται από το Μεξικό έως τη Βραζιλία, με ισχυρή συγκέντρωση στις Άνδεις - Κολομβία, Ισημερινό και Περού. Το καταγεγραμμένο υψομετρικό εύρος είναι ευρύ, από περίπου 130 έως 3.800 μέτρα, γεγονός που εξηγεί γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη διακύμανση στις απαιτήσεις εντός του ίδιου γένους.

Τα περισσότερα από τα είδη που φτάνουν στην εγχώρια καλλιέργεια, ωστόσο, προέρχονται από το ανώτερο τμήμα αυτής της ζώνης: το νεφοδάσος των Άνδεων, πάνω από τα 1.500 μέτρα. Εκεί, ο αέρας είναι μόνιμα υγρός, η ομίχλη περνάει σχεδόν καθημερινά, η θερμοκρασία παρουσιάζει μικρές διακυμάνσεις και δεν υπάρχει πραγματική περίοδος ξηρασίας.

Ένα φυτό που εξελίχθηκε σε αυτό το περιβάλλον δεν χρειαζόταν να αναπτύξει ένα απόθεμα νερού — γι' αυτό και η Masdevallia δεν έχει ψευδοβολβό . Χωρίς αυτήν τη δεξαμενή, δεν υπάρχει σχέδιο Β: αν το υπόστρωμα στεγνώσει, δεν υπάρχει πουθενά να αντλήσει νερό. Είναι το αντίθετο της Cattleya, η οποία μπορεί να αντέξει εβδομάδες ξηρασίας στον ψευδοβολβό της. Η εξοικονόμηση νερού λύνει τις μισές αμφιβολίες για την καλλιέργεια — όταν είστε αναποφάσιστοι για κάτι, η χρήσιμη ερώτηση είναι «τι θα συνέβαινε σε αυτό το φυτό σε μια πλαγιά στα 2.500 μέτρα με ομίχλη;».

Το εύρος θερμοκρασίας, σύμφωνα με όσους δημοσιεύουν δελτία δεδομένων καλλιέργειας.

Οι οδηγίες καλλιέργειας της Αμερικανικής Εταιρείας Ορχιδέας είναι σαφείς σε αυτό το σημείο και αξίζει να διορθωθεί ένας κοινός μύθος: αυτό που χρειάζεται το φυτό είναι μια σχετικά σταθερή θερμοκρασία , όχι μια δραματική πτώση μεταξύ ημέρας και νύχτας.

Η βασική λεπτομέρεια σχετικά με το ανώτατο όριο είναι ότι δεν πρόκειται για μέσους όρους, αλλά για μέγιστες θερμοκρασίες. Ένα απόγευμα στους 30°C κάνει μεγαλύτερη ζημιά από μια ολόκληρη εβδομάδα στους 24°C. Το πιο γρήγορο σημάδι ότι τα πράγματα έχουν ξεπεράσει τα όρια είναι το στέγνωμα του μπουμπουκιού πριν ανοίξει - όταν συμβαίνει αυτό, αυτό που πρέπει να αναζητήσετε είναι τι ζεστάθηκε πολύ, όχι τι δεν είχε νερό.

Όσον αφορά τον φωτισμό, μια απαραίτητη προσαρμογή: Οι αμερικανικές οδηγίες συνιστούν ένα παράθυρο με βόρειο προσανατολισμό για λιγότερο άμεσο ηλιακό φως. Στο Νότιο Ημισφαίριο, αυτό ισχύει αντίστροφα—εδώ, το παράθυρο με τον λιγότερο ήλιο είναι αυτό που βλέπει προς τα νότια , και αυτό που βλέπει προς τα βόρεια είναι το πιο δυνατό. Η εσφαλμένη ερμηνεία αυτού είναι ένας συνηθισμένος τρόπος καύσης χαρτιού, ακόμη και όταν ακολουθούνται οι σωστές οδηγίες.

Το νερό κατεβάζει περισσότερο Μασντεβάλια από τη ζέστη.

Αυτό είναι το μέρος που σχεδόν ποτέ δεν εμφανίζεται στις λίστες με τις «ορχιδέες για αρχάριους» και εκεί βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. Οι ορχιδέες Masdevallia, όπως και οι υπόλοιπες της συμμαχίας Pleurothallidinae, είναι ευαίσθητες στα συσσωρευμένα μεταλλικά άλατα. Στο νεφοδάσος, το φυτό δέχεται νερό της βροχής και συμπύκνωση - πρακτικά απεσταγμένο νερό. Το επεξεργασμένο νερό της βρύσης μεταφέρει χλώριο, φθόριο και διαλυμένα άλατα που συγκεντρώνονται στο υπόστρωμα με κάθε πότισμα.

Στην πράξη: το βρόχινο νερό είναι η πρώτη επιλογή και το φιλτραρισμένο νερό αντίστροφης όσμωσης είναι η δεύτερη. Ως σημείο αναφοράς ποιότητας, η καλλιέργεια ευαίσθητων ειδών συνήθως λειτουργεί με νερό κάτω από 100 έως 150 ppm διαλυμένων στερεών — ένας μετρητής TDS ενυδρείου είναι φθηνός και λύνει την αμφιβολία. Εάν το τοπικό νερό είναι σκληρό, αξίζει να το μετρήσετε πριν το κατηγορήσετε για το κλίμα.

Το σύμπτωμα της συσσώρευσης αλάτων είναι χαρακτηριστικό και εύκολα συγχέεται: η άκρη του φύλλου καίγεται και σκουραίνει, ξεκινώντας από τα παλαιότερα φύλλα . Είναι πολύ παρόμοιο με τη μυκητιασική βλάβη, και η θεραπεία είναι εντελώς διαφορετική - πλύνετε το υπόστρωμα με καλό νερό σε επαρκή ποσότητα και αλλάξτε το μέσο, ​​μην εφαρμόσετε μυκητοκτόνο.

Όσον αφορά τη συχνότητα: το υπόστρωμα δεν στεγνώνει ποτέ εντελώς. Αυτό δεν γίνεται ένα σταθερό πρόγραμμα, επειδή εξαρτάται από τη γλάστρα, το υπόστρωμα και τον αερισμό — γίνεται συνήθεια να βάζετε το δάχτυλό σας ανάμεσα στο φλοιό και να νιώθετε αν υπάρχει ακόμα υγρασία στη μέση της γλάστρας, όχι μόνο στην επιφάνεια.

Η υψηλή υγρασία απαιτεί αερισμό στην ίδια αναλογία.

Η υψηλή σχετική υγρασία είναι μια πραγματική απαίτηση για αυτό το γένος — το εύρος που αναφέρεται στη βιβλιογραφία καλλιέργειας είναι περίπου 70 έως 90%, και κάτω από το 60% για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα το φυτό αναστέλλει την ανάπτυξη και το μπουμπούκι ξεραίνεται. Υπάρχει όμως μια ενσωματωμένη παγίδα: η υψηλή υγρασία με στάσιμο αέρα σαπίζει τις ρίζες σε ένα υπόστρωμα που δεν στεγνώνει ποτέ.

Τα δύο αυτά πράγματα πάνε χέρι-χέρι. Κάθε φορά που αυξάνεται η υγρασία, η κυκλοφορία του αέρα πρέπει να αυξάνεται ανάλογα. Ένας μικρός ανεμιστήρας σε χαμηλή ταχύτητα, στραμμένος προς τον τοίχο και όχι προς το φυτό, κάνει τη δουλειά χωρίς να ξεραίνει τα φύλλα.

Λεπτό υπόστρωμα και συχνότερη μεταφύτευση από το αναμενόμενο.

Η καθαρή βρύα σφάγνου είναι κατάλληλη για μικρά σπορόφυτα. Για ενήλικα φυτά, είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε ένα μείγμα από λεπτό φλοιό πεύκου με περλίτη και λίγο βρύα σφάγνου. Ο χοντρός φλοιός δεν είναι κατάλληλος: στεγνώνει πολύ γρήγορα και αφήνει μεγάλα κενά όπου το λεπτό ριζικό σύστημα δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί.

Μικρή γλάστρα, πάντα μικρότερη από όσο φαίνεται απαραίτητο. Το ριζικό σύστημα είναι λεπτό και ολόκληρο το σύστημα συμπαγές — μια μεγάλη γλάστρα σημαίνει πολύ υγρό υπόστρωμα χωρίς ρίζες να καταλάβουν, και μετά σαπίζει.

Ετήσια μεταφύτευση ή όταν η βρύα σφάγνου αρχίζει να γίνεται παχύρρευστη. Αυτό συμβαίνει συχνότερα από ό,τι με τις περισσότερες ορχιδέες που καλλιεργούνται στο σπίτι και γίνεται σκόπιμα: το παλιό, αποσυντιθέμενο υπόστρωμα διατηρεί ακριβώς το αλάτι που το φυτό δεν ανέχεται. Η καλύτερη στιγμή είναι αμέσως μετά την ανθοφορία, ποτέ όταν το μπουμπούκι βρίσκεται ακόμα στο φυτό.

Τρία είδη για να ξεκινήσουμε, και αυτό που είναι το πιο επιεικής.

Η ποικιλία Masdevallia tovarensis είναι η συνιστώμενη για όσους είναι νέοι στο γένος. Ανέχεται ελαφρώς καλύτερη θερμότητα από άλλες, παράγει λευκά άνθη σε συστάδες των τριών έως πέντε ανά στέλεχος —σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος του γένους, το οποίο παράγει ένα άνθος ανά στέλεχος— και ανθίζει στο τέλος του έτους.

Και υπάρχει μια ιδιαιτερότητα που αξίζει να γνωρίζετε πριν κάνετε το λάθος: μην κόβετε το στέλεχος αφού πέσει το άνθος . Η *Phalaenopsis tovarensis* θα ανθίσει ξανά στο ίδιο στέλεχος τα επόμενα χρόνια. Όσοι προέρχονται από ορχιδέες Phalaenopsis το κόβουν από συνήθεια και χάνουν την εποχή.

Η Masdevallia veitchiana είναι η πιο εντυπωσιακή: έντονο πορτοκαλί χρώμα καλυμμένο με μικροσκοπικές μωβ θηλές, οι οποίες δημιουργούν ένα λαμπερό εφέ όταν εκτίθενται στο φως. Είναι περουβιανή, από την περιοχή του Μάτσου Πίτσου, και απαιτεί μια δροσερή νύχτα.

Η Masdevallia coccinea έχει μεγάλα άνθη, σε κόκκινο, ματζέντα ή λευκό, σε ψηλό μίσχο. Είναι κολομβιανής προέλευσης, ευδοκιμεί σε μεγάλα υψόμετρα και είναι η λιγότερο ανθεκτική στη θερμότητα από τις τρεις — καλύτερα να την αφήσετε αφού προετοιμάσετε σωστά το περιβάλλον με ένα tovarensis.

Καλλιέργεια καλλιεργειών σε θερμά κλίματα: τι λειτουργεί και πότε να τα παρατήσετε.

Η διαβίωση σε ένα ζεστό μέρος δεν εμποδίζει την καλλιέργεια, αλλά απαιτεί τη δημιουργία ενός μικροκλίματος. Με σειρά από το φθηνότερο στο πιο ακριβό: ένα μπάνιο με παράθυρο είναι συνήθως το πιο υγρό και δροσερό δωμάτιο στο σπίτι. ένας δίσκος με υγρή διογκωμένη άργιλο κάτω από τις γλάστρες διατηρεί την τοπική υγρασία. και, τους πιο κρύους μήνες, ένα δωμάτιο με κλιματισμό περίπου 20°C κατά τη διάρκεια του απογεύματος. Όσοι καλλιεργούν σε ποσότητα επιλέγουν μια κάβα με ελεγχόμενο κλίμα ή ένα μικρό θερμοκήπιο με ψύκτη εξάτμισης.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: όσοι ζουν σε τροπικά κλίματα χωρίς καμία από αυτές τις επιλογές είναι καλύτερα να ξεκινήσουν με ένα άλλο γένος. Χωρίς το χαμηλότερο μέρος του εύρους θερμοκρασίας τη νύχτα, η Masdevallia επιβιώνει για λίγο και δεν ανθίζει ποτέ - και αυτό απογοητεύει περισσότερο από όσο δείχνει. Δεν θα τη συνιστούσα σε κάποιον που ξεκινάει με ορχιδέες και δεν έχει τρόπο να ελέγξει τη θερμότητα.

Η περίληψη που θα έδινα σε κάποιον που αγοράζει το πρώτο του αντίτυπο...

Αντιμετωπίστε το πρόβλημα του νερού πριν ασχοληθείτε με το θερμόμετρο. Οι περισσότεροι άνθρωποι φτάνουν στο Masdevallia ανησυχώντας για τη ζέστη, αγοράζουν ένα θερμόμετρο, μετρούν τη θερμοκρασία περιβάλλοντος και συνεχίζουν το πότισμα με σκληρό νερό, παρακολουθώντας το φυτό να μαραίνεται αργά χωρίς προφανή λόγο.

Νερό καλής ποιότητας, πρόστιμο που αλλάζει κάθε χρόνο, σταθερή θερμοκρασία εντός του σωστού εύρους και κυκλοφορία αέρα. Και τα τέσσερα μαζί, επειδή κανένα δεν αντισταθμίζει την έλλειψη του άλλου. Είναι το γένος που ανέχεται λιγότερο τον αυτοσχεδιασμό - και, σε αντάλλαγμα, παράγει το πιο ασυνήθιστο λουλούδι που μπορεί να έχει κανείς σε εσωτερικό χώρο.