Ιθαγενείς βραζιλιάνικες ορχιδέες και το νομικό ζήτημα της συλλογής τους.
Υπάρχει μια ειρωνεία στην καλλιέργεια ορχιδέας στη Βραζιλία: πολλοί άνθρωποι πληρώνουν υψηλή τιμή για εισαγόμενα υβρίδια και δεν γνωρίζουν ότι αρκετές από τις πιο διάσημες ορχιδέες στον κόσμο είναι βραζιλιάνικες — μερικές προέρχονται από την περιοχή όπου ζουν.
Η ορχιδέα Cattleya που εμφανίζεται σε κάθε φωτογραφία ευρωπαϊκής έκθεσης από τον 19ο αιώνα προέρχεται από το Περναμπούκο. Το συμβολικό λουλούδι της Σάντα Καταρίνα είναι μια ορχιδέα που φύεται σε ένα κοντινό ενδημικό δάσος.
Αυτό το άρθρο καλύπτει δύο πράγματα που πάνε χέρι-χέρι: ποιες είναι οι κύριες ιθαγενείς ορχιδέες και γιατί αποτελούν καλή επιλογή για καλλιέργεια εδώ — και τη νομική πλευρά, επειδή η αγορά ιθαγενών ορχιδέων με λάθος τρόπο είναι έγκλημα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αυτό.
Η Βραζιλία είναι μια από τις χώρες με τους πλουσιότερους πληθυσμούς ορχιδέας στον κόσμο.
Η ορχιδέα (Orchidaceae) είναι μία από τις μεγαλύτερες οικογένειες χλωρίδας στη Βραζιλία. Ο ακριβής αριθμός των ειδών αλλάζει σύμφωνα με τις ταξινομικές αναθεωρήσεις και η επίσημη αναφορά που πρέπει να συμβουλευτείτε είναι η Χλωρίδα και οι Μύκητες της Βραζιλίας, η οποία διατηρείται από τον Βοτανικό Κήπο του Ρίο ντε Τζανέιρο — μια δωρεάν δημόσια βάση δεδομένων όπου μπορείτε να ελέγξετε αν ένα είδος είναι αυτοφυές και σε ποιες πολιτείες εμφανίζεται.
Αξίζει να χρησιμοποιήσετε αυτές τις πληροφορίες πριν από την αγορά. Εάν ο πωλητής πει ότι το φυτό ανήκει σε ένα συγκεκριμένο είδος, δύο λεπτά έρευνας θα σας δείξουν εάν αυτό το είδος υπάρχει όντως στη Βραζιλία και πού.
Η υψηλότερη συγκέντρωση παρατηρείται στο Ατλαντικό Δάσος , το οποίο είναι ταυτόχρονα το πλουσιότερο βιοσύστημα σε ορχιδέες και το πιο κατακερματισμένο στη χώρα. Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος διατήρησης.
Οι φυσικοί ομιλητές που πιθανώς ήδη γνωρίζετε.
| Είδος | Πού συμβαίνει; | Característica |
|---|---|---|
| Cattleya labiata | Nordeste | ξεκίνησε η ευρωπαϊκή μανία για την Cattleya |
| Cattleya purpurata | Επί | λουλούδι σύμβολο της Αγίας Αικατερίνης |
| Cattleya walkeriana | Σεράντο, Νοτιοανατολικά | συμπαγές, πολύ αρωματικό |
| Cattleya ενδιάμεση | Νότια ακτή | Ρουστίκ, καλό για αρχάριους |
| Cattleya nobilior | Midwest | στενός συγγενής της Walkeriana |
| Cattleya coccinea | Serra do Mar | μικρό, έντονο κόκκινο |
| Μπιφρενάρια Χαρισόνια | Ατλαντικό δάσος | κηρώδες λουλούδι, αγροτική καλλιέργεια |
| Ζυγοπέταλο spp. | Νότια και Νοτιοανατολική | δυνατό άρωμα, ριγέ ετικέτα |
Δύο παρατηρήσεις σχετικά με τα ονόματα, επειδή δημιουργούν άκαρπες αναζητήσεις.
Η Cattleya purpurata πωλείται σε πολλά μέρη ως Laelia purpurata — το ίδιο φυτό, απλώς ένα παλαιότερο όνομα. Και η Cattleya coccinea ταξινομήθηκε ως Sophronitis coccinea , ένα όνομα που χρησιμοποιείται ακόμη ευρέως μεταξύ των λάτρεις των ορχιδέων.
Αν η αναζήτηση ενός ονόματος δεν αποφέρει αποτελέσματα, δοκιμάστε το άλλο. Δεν πρόκειται για διαφορετικά είδη. Πρόκειται για μια ταξινομική ανακατάταξη.
Γιατί η μητρική γλώσσα είναι ένα πρακτικό πλεονέκτημα, όχι μόνο συμβολικό.
Υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος για να προτιμήσουμε το βραζιλιάνικο είδος, και δεν είναι πατριωτισμός: ο κύκλος του είναι ήδη συγχρονισμένος με τις εποχές εδώ.
Ένα υβρίδιο που αναπτύχθηκε στο βόρειο ημισφαίριο επιλέχθηκε για ένα καθεστώς φωτισμού και θερμοκρασίας που είναι το αντίθετο από το δικό μας. Προσαρμόζεται, αλλά συνήθως χρειάζεται χρόνος για να γίνει ο σωστός κύκλος του και μερικές φορές ανθίζει εκτός εποχής ή ακανόνιστα.
Ένα είδος που προέρχεται από την περιοχή σας θα αρχίσει να αναπτύσσεται όταν ζεσταθεί το κλίμα και θα λάβει την ώθηση ανθοφορίας τη στιγμή που εμφανίζεται φυσικά στην πόλη σας. Δεν απαιτείται προσομοίωση.
Ιθαγενές στα μεγάλα υψόμετρα του Ατλαντικού Δάσους, ευδοκιμεί σε υπαίθριες καλλιέργειες στις νότιες και νοτιοανατολικές περιοχές της Βραζιλίας. Ιθαγενές στο Cerrado, ανέχεται μια έντονη περίοδο ξηρασίας, η οποία λειτουργεί ως φυσική περίοδος ανάπαυσης. Ιθαγενές στο Caatinga, ανέχεται ό,τι τα περισσότερα είδη δεν μπορούν.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μια ενδιάμεση ποικιλία Cattleya που καλλιεργείται σε μια αυλή στο Πόρτο Αλέγκρε απαιτεί λιγότερη εργασία από ένα εισαγόμενο υβρίδιο στην ίδια τοποθεσία.
Τι μας διδάσκει κάθε βιοσύνθεση για την καλλιέργεια.
Η γνώση του βιοτόμου από τον οποίο προέρχεται ένα είδος παρέχει ένα σχεδόν έτοιμο καθεστώς καλλιέργειας. Είναι μια καλύτερη συντόμευση από οποιονδήποτε γενικό πίνακα.
Ατλαντικό Δάσος. Υψηλή υγρασία για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, καλά κατανεμημένες βροχοπτώσεις και διακυμάνσεις θερμοκρασίας ανάλογα με το υψόμετρο. Τα είδη από αυτήν την περιοχή τείνουν να προτιμούν σταθερή υγρασία και δεν ανέχονται την παρατεταμένη ξηρασία. Όσα προέρχονται από μεγαλύτερα υψόμετρα — Serra do Mar, Mantiqueira — απαιτούν δροσερές νύχτες και υποφέρουν από επίμονη ζέστη.
Cerrado. Η περίοδος ξηρασίας διαρκεί από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο, με δυνατό ήλιο, μεγάλη διαφορά μεταξύ ημέρας και νύχτας. Τα είδη Cerrado έχουν ισχυρά αποθέματα και απαιτούν ξηρό λήθαργο — το πιο συνηθισμένο λάθος είναι να τα ποτίζετε με τον ίδιο τρόπο τον χειμώνα. Η Cattleya walkeriana είναι ένα κλασικό παράδειγμα.
Αμαζονία. Υψηλή και σταθερή θερμότητα και υγρασία, μικρή διακύμανση θερμοκρασίας. Αυτό το είδος του Αμαζονίου σπάνια χρειάζεται κρύο για να ανθίσει και ως εκ τούτου αποτελεί καλή επιλογή για τη Βόρεια και Βορειοανατολική Βραζιλία. Ωστόσο, υποφέρει σε ξηρά περιβάλλοντα.
Caatinga. Η επιτομή της ανθεκτικότητας. Αυτό το είδος ανέχεται την ξηρασία και τη ζέστη που τα περισσότερα άλλα δεν μπορούν και συχνά αναπτύσσεται σε βράχους. Είναι τα πιο εύκολα στη διατήρηση και τα λιγότερο απαιτητικά όσον αφορά την υγρασία.
Η πρακτική συνέπεια είναι απλή: πριν από την αγορά, ρωτήστε από ποιο βιοσύστημα προέρχεται το είδος. Αυτό απαντά ταυτόχρονα στις απαιτήσεις ποτίσματος, περιόδου ανάπαυσης και ψύξης.
Μικρο-ορχιδέες, ένα βραζιλιάνικο παράρτημα.
Υπάρχει ένα ελάχιστα γνωστό σύμπαν έξω από την κοινότητα καλλιέργειας ορχιδέων: μικροορχιδέες, φυτά ύψους μόλις λίγων εκατοστών με αναλογικά τεράστια άνθη.
Το Ατλαντικό Δάσος μεγάλου υψομέτρου είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε αυτή την ομάδα. Γένη όπως τα Pleurothallis , Stelis , Octomeria και τα μικρότερα μέλη της ομάδας Cattleya coccinea εμφανίζονται σε περιοχές με συχνή ομίχλη στην οροσειρά Serra do Mar.
Από άποψη καλλιέργειας, έχουν ένα προφανές πλεονέκτημα: καταλαμβάνουν πολύ λίγο χώρο και μια συλλογή από δεκάδες χωράει σε ένα ράφι. Ένα άτομο με ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να επιτύχει μια ποικιλία που θα ήταν αδύνατη με την Cattleya.
Το μειονέκτημα είναι ότι τα περισσότερα απαιτούν υψηλή υγρασία και σταθερά ήπια θερμοκρασία — κάτι που στην πράξη σημαίνει ένα terrarium ή ελεγχόμενο περιβάλλον σε μεγάλο μέρος της Βραζιλίας. Δεν είναι μια ομάδα εξαρχής, αλλά αξίζει να γνωρίζετε ότι υπάρχει.
Πώς να δημιουργήσετε μια εγγενή συλλογή από την αρχή
Αν η ιδέα είναι να ξεκινήσουμε από κάπου, η λογική ακολουθία πηγαίνει από το πιο ανεκτικό στο πιο απαιτητικό — και όχι από το ποιο έχει το ομορφότερο λουλούδι στη φωτογραφία.
Πρώτον: Cattleya intermedia ή ένα αυτοφυές Epidendrum . Είναι ανθεκτικά, ανέχονται τις διακυμάνσεις στη φροντίδα και επιτρέπουν λάθη χωρίς να καταστρέφουν το φυτό. Αν έχετε εξωτερικό χώρο, μπορούν ήδη να φυτευτούν σε δέντρο.
Δεύτερον: Cattleya walkeriana αν βρίσκεστε στην περιοχή Cerrado ή μπορείτε να παρέχετε ξηρή ανάπαυση κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή Cattleya labiata αν βρίσκεστε στα βορειοανατολικά. Εδώ αρχίζετε να εργάζεστε με τον κύκλο ζωής, όχι μόνο με την επιβίωση.
Τρίτον: Zygopetalum ή Bifrenaria , τα οποία έχουν ελαφρώς πιο συγκεκριμένες απαιτήσεις αλλά εξακολουθούν να είναι επιεικής.
Στη συνέχεια: είδη μεγάλου υψομέτρου και μικροορχιδέες, όπου ξεκινά η ανάγκη για ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. Αν τα αφήσουμε αυτά για το τέλος, αποφεύγουμε την απογοήτευση της απώλειας ενός ακριβού φυτού λόγω έλλειψης κατάλληλων εγκαταστάσεων.
Μια λεπτομέρεια που εξοικονομεί χρήματα: τα κοινά ιθαγενή είδη που καλλιεργούνται κοστίζουν πολύ λιγότερο από ό,τι φαίνονται, επειδή οι παραγωγοί τα διαδίδουν σε ποσότητες. Η υψηλή τιμή φαίνεται σε επιλεγμένους κλώνους και σπάνια είδη — κάτι που ακριβώς δεν πρέπει να αγοράσετε στην αρχή.
Το κομμάτι που σχεδόν κανείς δεν σου λέει: η αφαίρεση φυτών από την άγρια φύση είναι έγκλημα.
Αυτές οι πληροφορίες λείπουν σχεδόν από όλο το περιεχόμενο καλλιέργειας και είναι σημαντικές ακριβώς επειδή η πρακτική είναι κοινή και κοινωνικά ανεκτή.
Η συλλογή αυτοφυών φυτών στη φύση χωρίς άδεια αποτελεί περιβαλλοντικό αδίκημα. Ο νόμος 9.605/1998, ο νόμος περί περιβαλλοντικών εγκλημάτων , ποινικοποιεί συμπεριφορές που βλάπτουν την αυτοφυή χλωρίδα, συμπεριλαμβανομένης της εξαγωγής και καταστροφής της βλάστησης σε προστατευόμενες περιοχές.
Δεν έχει σημασία αν είναι «απλώς ένα φυτό», ούτε αν η πρόθεση είναι να το φροντίσουν καλά. Η ίδια η συλλογή είναι το πρόβλημα, και αυτό ισχύει τόσο για εκείνους που το παίρνουν όσο και για εκείνους που το αγοράζουν γνωρίζοντας την προέλευσή του.
Οι ορχιδέες υπόκεινται επίσης σε διεθνείς εμπορικούς ελέγχους βάσει της CITES — της σύμβασης που ρυθμίζει το εμπόριο απειλούμενων ειδών. Η μεταφορά μιας ορχιδέας από άλλη χώρα στις αποσκευές σας χωρίς έγγραφα είναι παράνομη, ακόμη και αν το φυτό αγοράστηκε νόμιμα εκεί.
Γιατί έχει αυτό σημασία πέρα από το νόμο;
Δύο πρακτικοί λόγοι που επηρεάζουν τον άμεσο καλλιεργητή.
Η συγκομιδή είναι μία από τις αιτίες της απειλής. Αυτό το είδος λουλουδιού, όμορφο και υψηλής εμπορικής αξίας, είναι ακριβώς το πιο στοχευμένο, και οι μικροί πληθυσμοί σε τμήματα δασών δεν μπορούν να αντέξουν τη συνεχή αφαίρεση. Σε συνδυασμό με την απώλεια οικοτόπων, αυτό είναι που ωθεί το είδος στον κατάλογο των απειλούμενων ειδών.
Τα άγρια φυτά είναι συνήθως δύσκολο να καλλιεργηθούν. Είναι προσαρμοσμένα σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες φωτός, υγρασίας και υποστρώματος της συγκεκριμένης τοποθεσίας και η αλλαγή τους σε γλάστρα είναι ένα μεγάλο σοκ — το ποσοστό απώλειας είναι υψηλό.
Επιπλέον, τα φυτά που συλλέγονται φέρνουν παράσιτα και παθογόνα απευθείας στη συλλογή σας χωρίς καμία καραντίνα. Έχω δει ακόμη και αναφορές για ολόκληρες προσβολές που ξεκινούν από ένα «διασωθέν» φυτό.
Ένα φυτώριο, που πολλαπλασιάστηκε μέσω καλλιέργειας, έχει αναπτυχθεί στις συνθήκες υπό τις οποίες θα ζήσει. Προσαρμόζεται καλύτερα, ανθίζει πιο αξιόπιστα και δεν κοστίζει περισσότερο από όσο φαίνεται—η διαφορά τιμής σε σύγκριση με ένα φυτό αμφίβολης προέλευσης είναι μικρή.
Πώς να αγοράσετε εγχώρια προϊόντα με τον σωστό τρόπο
Εγγεγραμμένο φυτώριο ή παραγωγός. Η εμπορική παραγωγή αυτοφυών φυτών αποτελεί ρυθμιζόμενη δραστηριότητα και οι σοβαροί παραγωγοί είναι εγγεγραμμένοι. Το να ζητήσετε τιμολόγιο είναι ο απλούστερος τρόπος για να διακρίνετε το γνήσιο από το απομίμηση.
Οι εκθέσεις που διοργανώνονται από συλλόγους ορχιδέων είναι το καλύτερο μέρος για να βρείτε υψηλής ποιότητας αυτοφυή είδη. Οι εκθέτες είναι καλλιεργητές που διαδίδουν τα φυτά και συνήθως εξηγούν την προέλευση του φυτού χωρίς να χρειάζεται να ρωτήσετε δύο φορές.
Φυτό που πολλαπλασιάζεται με σπόρο ή μεριστώμα. Αυτή είναι η ιδανική προέλευση: δεν παίρνει τίποτα από τη φύση και, στην περίπτωση του πολλαπλασιασμού μεριστώματος, ξέρετε ακριβώς τι παίρνετε, επειδή είναι κλώνος ενός γνωστού φυτού.
Ανταλλαγή μεταξύ καλλιεργητών. Η διαίρεση μιας συστάδας από ένα ήδη καλλιεργημένο φυτό είναι απολύτως νόμιμη και είναι ο τρόπος με τον οποίο αναπτύσσεται ένα μεγάλο μέρος των συλλογών. Μια καθιερωμένη Cattleya παράγει νέα φυτά κάθε δύο ή τρία χρόνια.
Σημάδια ότι το φυτό προήλθε από την άγρια φύση.
Είναι σημαντικό να ξέρετε πώς να το αναγνωρίζετε, ώστε να μην αγοράσετε κάτι χωρίς να το καταλάβετε.
Μεγάλο, παλιό φυτό σε χαμηλή τιμή. Μια ώριμη συστάδα χρειάζεται χρόνια για να σχηματιστεί σε ένα φυτώριο, και αυτό έχει ένα κόστος. Μια τιμή σημαντικά χαμηλότερη από την αγοραία αξία για ένα μεγάλο φυτό αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι.
Μια πρόχειρα κομμένη ρίζα, με υπολείμματα φλοιού δέντρου ακόμα προσκολλημένα. Ένα φυτώριο που αφαιρέθηκε από μια γλάστρα ή πλάκα, το ριζικό του σύστημα προσαρμοσμένο σε αυτό το περιβάλλον.
Ένας πωλητής που αποφεύγει να δώσει πληροφορίες σχετικά με την προέλευση ή που λέει αδιάφορα ότι το φυτό είναι «από τον θάμνο», «από το αγρόκτημα» ή «συλλεγμένο», είναι ανεπιθύμητος. Η αναμενόμενη απάντηση από έναν παραγωγό είναι το όνομα του είδους και ο τρόπος πολλαπλασιασμού του.
Πωλείται στην άκρη του δρόμου , χωρίς ταυτότητα ή απόδειξη. Αυτός είναι ο κλασικός τρόπος συλλογής των φυτών.
Τι γίνεται αν βρείτε μια πεσμένη ορχιδέα;
Αυτό είναι ένα εύλογο ερώτημα και η απάντηση έχει αποχρώσεις.
Μια ορχιδέα που έπεσε μαζί με ένα κλαδί μετά από μια καταιγίδα ή που βρίσκεται σε ένα κλαδί που έχει ήδη κοπεί κατά τη διάρκεια εγκεκριμένου αστικού κλαδέματος, αποτελεί διαφορετική περίπτωση από τη συλλογή. Το φυτό καταδικάστηκε ούτως ή άλλως και η μετακίνησή του σε ένα κοντινό δέντρο ή η αφαίρεσή του αποτελεί διάσωση, όχι εξαγωγή.
Η διαχωριστική γραμμή είναι απλή: πήρατε το φυτό από εκεί που ήταν ζωντανό ή το συλλέξατε από εκεί που είχε ήδη χαθεί; Το ξερίζωμά του από τον κορμό είναι συλλογή. Το μάζεμά του από το έδαφος αφού έχει πέσει είναι διάσωση.
Σε μια μονάδα διατήρησης, ούτε καν αυτό επιτρέπεται — τίποτα δεν αφαιρείται, ούτε καν πεσμένα υλικά. Και αν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με μια προστατευόμενη περιοχή, η καλύτερη πορεία δράσης είναι να συμβουλευτείτε εκ των προτέρων την τοπική περιβαλλοντική υπηρεσία.
Πού να δείτε ιθαγενή ζώα στη φύση, χωρίς να πάρετε τίποτα μαζί σας.
Το να βλέπεις μια ορχιδέα ανθισμένη στο φυσικό της περιβάλλον είναι μια διαφορετική εμπειρία από το να τη βλέπεις σε γλάστρα και είναι απόλυτα προσβάσιμο — απλώς δεν περιλαμβάνει το να πάρεις το φυτό σπίτι.
Βοτανικοί κήποι. Αρκετοί διατηρούν ορχιδέες με αναγνωρισμένα ιθαγενή είδη, κάτι που είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθετε να τα αναγνωρίζετε: βλέπετε το φυτό με τη σωστή ετικέτα και μπορείτε να το συγκρίνετε με αυτό που έχετε στο σπίτι.
Μονάδες διατήρησης με μονοπάτια. Τα πάρκα του Ατλαντικού Δάσους σε μεγάλο υψόμετρο συγκεντρώνουν πολλά είδη και κατά την περίοδο της ανθοφορίας μπορείτε να δείτε αρκετά από το ίδιο το μονοπάτι, κοιτάζοντας ψηλά. Τα κιάλια είναι πιο χρήσιμα από το να χρησιμοποιείτε το χέρι σας.
Εκθέσεις που διοργανώνονται από συλλόγους ορχιδέων. Πραγματοποιούνται σχεδόν σε κάθε πολιτεία, συνήθως παρουσιάζοντας αναγνωρισμένα φυτά, κριτές και άτομα πρόθυμα να εξηγήσουν τα πράγματα. Είναι το μέρος όπου μαθαίνετε πιο γρήγορα και όπου μπορείτε να αγοράσετε με εγγυημένη προέλευση.
Μια συμβουλή για τη συμπεριφορά στο μονοπάτι: δεν αρκεί να πείτε απλώς «μην μαζεύετε». Αποφύγετε επίσης να χειρίζεστε ή να πατάτε πάνω σε φυλλώδη υπολείμματα από το μονοπάτι και να ενοχλείτε τα πεσμένα φυτά μέσα σε μια μονάδα διατήρησης — εκεί, το πεσμένο υλικό αποτελεί μέρος του οικοσυστήματος.
Γιατί έχουν προστεθεί ορισμένα ιθαγενή είδη στον κατάλογο των απειλούμενων ειδών;
Η κατανόηση του μηχανισμού βοηθά στην κατανόηση του γιατί η πίεση συλλογής είναι τόσο σημαντική στις ορχιδέες, περισσότερο από ό,τι σε άλλες ομάδες φυτών.
Φυσικά περιορισμένη εξάπλωση. Πολλά είδη εμφανίζονται μόνο σε ένα συγκεκριμένο υψόμετρο, μέσα σε μια ορεινή περιοχή. Οι μικροί και συγκεντρωμένοι πληθυσμοί δεν απορροφούν τους μειωμένους πόρους.
Αργή ανάπτυξη. Ένα ώριμο ανθοφόρο φυτό μπορεί να χρειαστεί αρκετά χρόνια για να σχηματιστεί από τον σπόρο. Η αφαίρεση ενός ώριμου φυτού δεν είναι σαν να μαζεύουμε φρούτα—είναι σαν να αφαιρούμε δεκαετίες συσσώρευσης.
Εξάρτηση από έναν συγκεκριμένο επικονιαστή. Ένα μεγάλο ποσοστό ορχιδέων εξαρτάται από μία μόνο ομάδα επικονιαστών. Εάν αυτή η ομάδα εξαφανιστεί από την περιοχή, το φυτό μπορεί να συνεχίσει να ζει αλλά να σταματήσει να αναπαράγεται—ο πληθυσμός γερνάει χωρίς αντικατάσταση.
Απώλεια οικοτόπων σε συνδυασμό με συγκομιδή. Κάθε ένα από αυτά μεμονωμένα θα ήταν ανεκτό. Μαζί, δεν είναι. Γι' αυτό ένα είδος με εντυπωσιακά άνθη και υψηλή εμπορική αξία σε ένα κατακερματισμένο βιοτικό σύστημα είναι ο πιο κρίσιμος συνδυασμός.
Αξίζει να ελέγξετε την κατάσταση διατήρησης του είδους πριν από την αγορά, ειδικά αν είναι σπάνιο ή πολύ ακριβό — ένα σπάνιο και φθηνό φυτό είναι πρακτικά συνώνυμο με την ακανόνιστη προέλευση.
Τι μπορεί να κάνει ο καλλιεργητής για τη διατήρηση;
Η καλλιέργεια στο σπίτι μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης, και αυτό δεν είναι απλώς κενά λόγου.
Πολλαπλασιασμός και διανομή. Κάθε κλαδάκι που κυκλοφορεί μεταξύ των καλλιεργητών είναι ένα φυτό που δεν χρειαζόταν να εγκαταλείψει τη φύση. Ένα είδος που είναι ευρέως διαδεδομένο στην καλλιέργεια έχει μικρότερη πίεση συγκομιδής.
Καταγράψτε την προέλευση των φυτών σας. Η γνώση της προέλευσης του καθενός προσθέτει αξία στη συλλογή σας και σας επιτρέπει να τα ανταλλάξετε με σαφή προέλευση.
Απορρίψτε φυτά αμφίβολης προέλευσης και εξηγήστε γιατί. Η ζήτηση είναι αυτή που στηρίζει την παράνομη συγκομιδή. Οι πωλητές που ερωτώνται συχνά για την προέλευση θα αλλάξουν προμηθευτές.
Η καλλιέργεια αυτοφυών φυτών είναι, τελικά, ο πιο ενδιαφέρων τρόπος καλλιέργειας εδώ: ένα φυτό προσαρμοσμένο στο κλίμα, με τοπική ιστορία, που πολλαπλασιάζεται στο ίδιο σας το σπίτι. Το αντίθετο από την αγορά ενός ακριβού υβριδίου που δεν κάνει ποτέ τον σωστό κύκλο.

